• Home
  • "Kontakt"
  • Dag lieve mensen...

Dag lieve mensen

Wanneer ik dit schrijf heb ik net het Zieken triduüm in Wognum achter de rug.  Ik schep vaak op over onze vrijwilligers, maar wat je daar ziet is werkelijk ongelooflijk. 
Net als in Zwaag eind mei.  Er wordt eindeloos gezorgd voor de oudere mensen; er zijn aparte extra toiletten in de  kerkzaal; zelfs eentje in een oude biechtstoel! Alle mensen worden persoonlijk naar hun plaats begeleid en er is koffie en koek en midden op de dag soep en een slaatje en brood etc.                 
Ik was dit keer verantwoordelijk met een paar dames van het comité om alles ook religieus op rolletjes te laten lopen.  De eerste eucharistieviering op vrijdag met koor was er ook een handoplegging door de collega's. Het is geweldig ontroerend om dat te mogen doen. Er waren ook twee kinderen die gevormd gaan worden. 
Ik heb ze meteen gevraagd om eventjes misdienaar te zijn;  en daar hadden ze plezier in. 's Middags had ik een soort  overweging over pelgrimeren  en stond er een fiets op het priesterkoor.  Ze vonden het geweldig.  De tweede dag had ik een oudere heer gevraagd om even te bellen tijdens de consecratie. Dat deed hij ook met zichtbaar plezier heel  uitbundig. We waren weer allemaal wakker.
 En dan sta ik ineens vanochtend  weer in drie klassen op de Hoeksteen in Enkhuizen.  In navolging van een Evangelie tijdens dat triduüm vertelde ik hen de drie verhalen van iets wat  verloren werd: De verloren zoon;  het verloren schaap en het verloren geldstuk van de weduwe. Eerst dus die verloren zoon. Ik vroeg hen aan het eind goed na te denken en me  te vertellen welke zoon voor hen het meest sympathiek was.  Meestal (gelukkig) vonden ze de avonturier die z'n geld er doorheen joeg (met slechte vrouwen ook nog); het aardigst! Want vertelde ik ze: Die man heeft echt geleefd  en heeft daar iets van geleerd.  En zo vroeg ik hen ook:  Wie is er van jullie altijd braaf?  Er ging gelukkig geen vinger omhoog. Zo heb ik dus in korte tijd heel veel geloofsplezier gehad met ouderen en met kinderen. 
En wanneer je dan gewoon je  Goddelijke ding doet, zoals ze dat tegenwoordig zeggen; vallen de verschillen in leeftijd weg.
 En dan ben ik zo trots op onze Eva die voor het eerst in onze  gemeenschap in Enkhuizen de  overweging heeft gedaan.  Wat een moed! Dat vind ik nu echt kerk in de volle zin van het woord… Ondertussen ben ik eindelijk weer eens gaan fietsen en heb in de Wieringermeer weer eens in het zonnetje kunnen zitten.  Dat is genieten. Een heerlijke sigaar er bij en het leven kan niet meer stuk. En er komt weer rust  in mijn hart. Wat er ook allemaal gebeurt; we gaan het samen redden in onze regio!  Want ik geloof in de kracht van onze katholieke gemeenschappen. Tot de volgende keer!                                                           Pater Peter
 

Kerk en Parochiecentrum:

Kwakerspad 3 - 1601 AS Enkhuizen -  tel.0228312952