Beste parochianen regio Westfriesland ZO!,

Donderdag 14 mei vierden we Hemelvaartsdag, de dag waarop we gedenken dat Jezus ten hemel is gevaren. Wanneer we tegenwoordig aan afscheid denken, voelt dat heel anders dan vroeger. Vroeger, als een goede vriend naar de andere kant van de wereld vertrok, had je nauwelijks de mogelijkheid om hem te spreken of te zien. Het duurde weken, soms maanden, voordat een handgeschreven brief beantwoord werd.

De afstand was fysiek en tastbaar aanwezig in de stilte. Hoe anders is dat nu. Dankzij het internet en sociale media zijn we in een fractie van een seconde verbonden met wie dan ook, waar dan ook. Als we elkaar willen zien, volstaat videobellen. We zijn ‘aanwezig’ op elkaars scherm, zelfs als er duizenden kilometers tussen ons in liggen.

Een bijzonder afscheid

In de tijd van Jezus was dat natuurlijk ondenkbaar. Toch vertelt het Evangelie ons iets opmerkelijks over Zijn Hemelvaart. Je zou verwachten dat de leerlingen na Zijn vertrek verslagen en eenzaam achterbleven, zoals wij dat ervaren bij een definitief afscheid. Maar de Schrift vertelt ons het tegenovergestelde: “Zij wierpen zich voor Hem neer en keerden met grote blijdschap terug naar Jeruzalem”(Lukas 24:52). De leerlingen waren niet droevig. Waarom niet? Omdat zij begrepen dat Jezus niet ‘wegging’ in de zin van verdwijnen. Hij veranderde van gedaante; Hij ging niet naar een plek ver achter de sterren, maar trad binnen in de heerlijkheid van God, die geen grenzen kent. Juist door naar de Vader te gaan, kon Hij op een nieuwe, diepere manier aanwezig zijn bij álle mensen, in álle tijden. 

Verbinding die dieper gaat dan een scherm

Jezus heeft Zijn aanwezigheid nagelaten in de gemeenschap. Hij is niet langer beperkt tot één plek in Palestina; Hij is nu overal waar mensen in Zijn geest samenkomen. In de eeuwenoude traditie noemen we dit de ‘mystieke’ aanwezigheid. Het is een nabijheid die we voelen in de stilte van een gebed, in de schoonheid van de liturgie, maar ook in de zorg voor een naaste die het moeilijk heeft. De Heilige Geest maakt dit alles mogelijk. Je zou de Heilige Geest kunnen vergelijken met de onzichtbare verbinding die ons digitale tijdperk draaiende houdt, maar dan vele malen krachtiger. De Geest is de ‘adem’ die ons bezielt en ons eraan herinnert dat we er nooit alleen voor staan. Hij slaat de brug tussen de hemel en ons nuchtere, dagelijkse bestaan.

Hoop in de praktijk

Wat betekent dit nu voor ons leven van alledag? We kunnen er niet omheen: we leven in een uitdagende tijd. Berichten over oorlog en instabiliteit raken ons diep. Ook dichter bij huis voelen we de spanning; economische onzekerheid en stijgende prijzen maken dat velen met zorgen naar de toekomst kijken. Het is makkelijk om de moed te verliezen wanneer de fundamenten van onze zekerheid wankelen. Juist in deze context krijgt Hemelvaart een diepe betekenis. Het nodigt ons uit om onze blik omhoog te richten, niet om de wereld om ons heen te vergeten, maar om haar met andere ogen te bekijken. Het herinnert ons eraan dat onze horizon verder reikt dan wat we kunnen zien, kopen of aanraken. Hemelvaart vertelt ons dat de verbinding met het Licht nooit verbroken is. Laten we die hoop vasthouden en aan elkaar doorgeven, in de wetenschap dat we, zelfs in tijden van afstand en onzekerheid, wezenlijk met elkaar en met de Verrezen Heer verbonden blijven.

Met vriendelijke groet, Pastoor Andrea Geria