In een wereld waarin bijna alles zichtbaar en meetbaar moet zijn, wordt geloven soms moeilijk gevonden. We vertrouwen op cijfers, schermen en bewijzen. Wat we niet kunnen aanraken of verklaren, roept twijfel op. Dat zien we ook in het geloof. Veel mensen vragen zich af: als God bestaat, waarom zijn er dan oorlogen, verdeeldheid, economische zorgen en zoveel pijn in de wereld?

Die vraag is begrijpelijk. Toch zegt het christelijk geloof niet dat God afwezig is, maar juist dat Hij de mens vrij heeft geschapen. God wil vrede, liefde en geluk voor alle mensen. Maar liefde kan alleen bestaan waar vrijheid is. En vrijheid betekent ook dat de mens ervoor kan kiezen om zonder God te leven, alleen voor zichzelf te kiezen, of anderen pijn te doen. Veel van het kwaad in de wereld ontstaat precies daar: waar de mens zich afsluit voor God en voor de ander.

Met Pinksteren vieren wij dat God ons niet alleen laat. Jezus belooft zijn leerlingen de Heilige Geest: Gods aanwezigheid midden in ons leven. In het evangelie zegt Jezus: “De Geest van de waarheid zal u leiden” (Johannes 16,13). De Heilige Geest is geen vaag idee of een soort kracht uit een verhaal. Hij is Gods levende aanwezigheid die mensen innerlijk raakt, troost, sterkt en richting geeft.

Maar kunnen we de Heilige Geest zien? Nee, niet zoals we een stoel, een boom of geld kunnen zien. Toch zijn er veel dingen die echt zijn zonder dat we ze kunnen vastpakken. Liefde bijvoorbeeld. Niemand kan liefde aanraken, en toch weet iedereen hoe werkelijk zij is. Hetzelfde geldt voor vertrouwen, vrede of hoop.

Eigenlijk leven wij vandaag al voortdurend met dingen die we niet letterlijk zien. Veel mensen ontvangen hun salaris digitaal. Het geld staat op een bankrekening en verschijnt op een scherm. Men vertrouwt erop dat het er is, ook al houdt men het niet fysiek in handen. In sommige landen gaan oudere mensen nog naar de bank om hun pensioen cash op te halen, omdat zij het geld willen zien en aanraken.

Maar de meeste mensen geloven zonder moeite in iets wat grotendeels onzichtbaar is geworden. Juist daarin zit iets opvallends. Voor zoveel onzichtbare zaken in het dagelijks leven hebben wij vertrouwen, maar wanneer het over God of de Heilige Geest gaat, ontstaat vaak twijfel. Misschien omdat wij vergeten zijn om ook met het hart te kijken.

De Heilige Geest werkt vaak stil. Hij brengt rust in een onrustig hart. Hij geeft kracht aan iemand die lijdt. Hij inspireert mensen om te vergeven, om opnieuw te beginnen, om goed te doen zonder eigenbelang. Waar liefde groeit, waar mensen elkaar dragen, waar vrede ontstaat ondanks moeilijkheden, daar is Gods Geest werkzaam.

Pinksteren herinnert ons eraan dat God nog steeds dichtbij is. De vraag is misschien niet eerst: “Kan ik God zien?”, maar eerder: “Durf ik mijn hart open te stellen voor Hem?” De Heilige Geest dringt zich nooit op. Hij komt als een zachte adem van hoop in het leven van mensen. Ook vandaag. Ook in ons leven. Ik wens u allen gezegende en hoopvolle pinksterdagen toe.

Met vriendelijke groet, Pastoor Andrea Geria