Het eerste woord wat in mij opkomt als ik terug denk aan de reis naar Lourdes is dankbaar.
Wat ben ik dankbaar voor deze reis die ik samen met mijn moeder heb mogen maken.
Als je mij dat van te voren had verteld had ik je misschien wel uitgelachen. Ik was behoorlijk sceptisch over Lourdes in zijn algemeen. Dé plek waar Maria aan Bernadette is verschenen. Wat moet je je daar nou bij voorstellen? Na het ontvangen van het programma dacht ik ook nog jeetje wel heel veel naar de kerk. Daar ben ik ook al een tijdje niet geweest. Weet ik überhaupt nog wel hoe zo’n viering gaat.

De reden om mee te gaan is he

Beste parochianen,
Deze zomer was voor mij een bijzondere tijd. Ik was van 29 juli tot en met 9 augustus, met enkele jongeren uit heel Nederland naar de wereldjongeren dagen in Lissabon. Een indringende ervaring waar ik veel van heb geleerd. Ik was een van de begeleiders, dat was om te beginnen al een bijzondere ervaring. Er was genoeg tijd voor sport en spel en om naar muziek te luisteren, we bezochten mooie plaatsen en dorpjes en hadden ook s ’avonds nog gelegenheid om samen met de jongeren bij elkaar te zitten en gesprekken te voeren. Er waren natuurlijk ook serieuze momenten van gebed, catechese, vieringen en ervaringen met elkaar delen. Het heeft mij geraakt te zien dat de jongeren in staat bleken te zijn hun eigen levenservaring te vertellen in het licht van het woord van God, met andere woorden, ze konden op een eenvoudige manier het woord van God toepassen op hun eigen leven.

Normalerwijze als men het over heiligen heeft, denk je al gauw aan iemand die hier op aarde reeds voorbeeldig was ten navolge. Echter ben ikzelf de mening toegedaan dat de meeste heiligen gewoon onder ons vertoeven. Het kan uw buurman of medebiljarter zijn of misschien bent u het zelf wel! Komend op deze gedachte was vanwege een sterfgeval in mijn familie: de allerlaatste van de voorafgaande generatie is overleden en dat bracht mij denkende over mijn grootvader, een doodgewone melkventer met een hondenkar die door weer en wind zijn klanten afging, zoals dat gebruikelijk was een eeuw geleden.

«Dierbare jongeren, ook vandaag hebben wij licht nodig. Wij hebben een lichtstraal nodig die ons hoop geeft om de vele donkerheden van dit leven tegemoet te kunnen treden, de vele dagelijkse verliezen waarbij wij, om die te kunnen dragen, het licht van de verrijzenis van Jezus nodig hebben. Hij is het licht dat niet ondergaat, Hij is het licht dat ook ’s nachts schittert. Onze God verlicht. Hij verlicht ons gelaat, ons hart, ons verstand».